Games & Puzzles

12 pages
70 views

Šest žena ruske avangarde u Charlotte Douglas Six (and a few more) russian women of the avant-garde together

of 12
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
Share
Description
Vreme pre 1915. godine je bilo vreme velikih previranja širom Rusije, tokom kojeg su vizuelne umetnosti i poezija prolazile kroz ogrmone promene, paralelno sa, ali ne neminovno identičnim promenama u političkom i društvenom životu zemlje. Šest
Transcript
    Šest žena ruske avangarde   u Charlotte Douglas " Six (and a few more) russian women of the avant-garde together  " Beograd, jun 2015.  1 I Vreme pre 1915. godine  je bilo vreme velikih previranja širom Rusije, tokom kojeg su vizuelne umetnosti i poezija prolazile kroz ogrmone promene, paralelno sa, ali ne neminovno identičnim promenama u političkom i društvenom životu zemlje. Šest umetnica predstavljenih u knjizi, zbirci eseja različitih autora ,, Amazons of the Avant-Garde: Alexandra Exter, Natalia Goncharova, Liubov Popova, Olga Rozanova, Varvara Stepanova, and Nadezhda Udaltsova ” su  produkt ovih kontradiktornih vremena. Knjiga, odnosno katalog koji je izdat povodom izložbe ,,Amazonke avangarde” koju je organizovao Muzej Gugenhajm u Njujorku, obuhvata ejese koji se bave raznim uticajima koji su delovali na žene u umetničkim krugovima ruske avangarde. U esejima, život i rad svake od   umetnica, čiji su radovi predstavljeni na izložbi, prikazan je kroz kratke biografije , fotografije i odlomke iz njihovih pisama i odlomke njihovih pisanih radova. Kroz pregled evolucije ruskog slikarstva od 1900. do 1929. godine, knjiga nudi pogled na ova  j važan period u umetnosti –   period ruske avangarde. U eseju Šarlote Daglas ,,Šest (i još nekoliko) žena ruske avangarde zajedno”, predstavljeni su životi i radovi ovih umetnica, od kojih  je svaka pojedninačno imala ulogu u formiranju radikalne ruske avangarde, i čija su dela označena kao vrlo uticajna za razumevanje modernizma u celini.    Njih šest često su bile  posmatrane kao grupa(iako to nisu zapravo bile ), a Š. Daglas istražuje  i predstavlja koncepte rodnog identiteta svake umetnice. Esej je fokusiran na umetničke uticaje i sličnosti i razlike u njihom radu. Dosta pažnje posvećeno je reakcijama publike i javnosti, njihovim izložbama, umetničkim uticajima i saradnjama. U eseju nije istican toliko njihov polžaj u društvu kao žena koliko je isticana činjenica da su one pre svega umetnici. Velika pažnja posvećena je njihovom doprinosu u razvoju ruskog avangardnog slikarstva. Potvrda emancipacije ovde je izražena kroz njihov umetnički rad  i vredsnot , kroz njihove ličnosti i progresivne ideje koje su zas tupale. U eseju predstavljane su i ličnosti još nekih avangardnih umetnica čije su javne delatnosti, poput rukovođenja zanatskim radionica ili osnivanja radionica za proizvodnju rukotvorina doprinele većoj emancipaciji žena koje su živele u ruralnim predelima države, a ujedno i očuvanju tradicionalne umetnosti i zanata.  2 II Kada se posmatra položaju žena u društvu kroz istoriju, može se uvideti njihova karakteristična podređena uloga u patrijahalnom društvu. Od uvek se isticalo da je glavni zadatak žene bio  i ostao da bude majka. U XIX veku žene postaju značajna radna snaga, značajan deo radničke klase,  i to pred stavlja prvi masovniji izlazak žena na društvenu scenu. One počinju da se bave humanitarnim i dobrotvornim aktivnostima. Tada u Francuskoj nastaje  prvi feministički  pokret koji se bori za politička i ekonomska prava žena. Ubrzo se formira i prvo međunarodno udruženje žena   u Vašingtonu 1888. godine, kome prisustvuje šezdeset šest   žena ( od kojih osam iz Evrope). XX vek označava početak borbe žena za nj ihova celokupna prava. Pre svega one se  bore za politička prava (samo dvadeset jedan zemlja u svetu posle Prvog svetskog rata davala je ženama pravo glasa). Revolucija u Rusiji donela je nad u i podstakla dalju borbu za prava žena širom sveta. Nalet fašizma  u prvoj polovini XX veka ponovo je degradirao položaj žena i  poništio sve rezultate koje su do tada postigle u procesu oslobađanja i emancipacije. Posle Drugog svetskog rata počinje ponovna borba za prava i položaj žena. U periodu od 1965. do 1980. godine razvija se neo  –    feministički pokret   koji traži rušenje granica između privatnog i  javnog života, učešće žena u oblasti kulture, obrazovanja, pravo na rad i jednaka prava u radu, i veće učešće žena u političkom životu.   Ako posmatramo društveni život Rusij e kroz XVI II, XIX i XX vek možemo zaključiti da  je Petar Veliki (1682  –    1725) usvajanjem elemenata evropske kulture označio i jednu novu eru za žene. Time što je promenio politiku nasleđivanja, i naredio krunisanje svoje žene Katarine za caricu posredno je doprineo tome da monarhinje vladaju Rusijom skoro do kraja XVIII veka. Dvorske dame igrale su važnu ulogu u kulturnom i političkom životu. Ostale žene bile su isključene iz javnog života i uskraćene obrazovanja.  Nakon Reformi iz XIX veka, mladi ljudi, uključujući i veliki broj žena zagovarali su samoodređenje i zastupali prava žena. Mnogi kritičari društva koristili su žensku potčinjenost kao simbol za iskazivanje državne nadmoći, odbacivali  patrijahalne običaje a jednakost polova smatrali od s uštinskog značaja za trasformaciju društva. Uprkos javnim žalbama monarsi, Aleksndar III (1881 –   1894) i Nikolaj II (1894  –    1917), čvrsto su se držali simbola tradicije i odup irali promenama, dok je sa druge strane atmosfera u kulturi  bila oživljena inovacijama u muzici, pozorištu, poeziji, prozi, likovnim i primenjenim umetnostima. Uprkos činjenici da su žene tada  bile ograničene u obavljanju javnih poslova, one  3 su ipak uspele da ostvare svoju socijalnu, intelektualnu i kreativnu genijalnost. Aleksandra Ek  ster, Natalija Gončarova, Ljubov Popova, Olga Rozanova, Varvara Stepanova i Nadežda Udaltsova predstavljaju jednu generaciju umetnica i pripadaju približno istoj društvenoj klasi . Osim Stepanove, preostalih pet umetnica  potiču iz   dobrostojeći h porodica, koje su    prip adale srednjoj društvenoj klasi. Sve one odrasle su u doba carske Rusije. Sve su život započele u provinciji, i nakon školovanja u Moskvi, Kijevu, Sankt Peterburgu i Kazanju, nastavile svoje karijere u Moskvi. Ekster, Popova, Udaltsova i Gončarova su posetile Evropu pre 1914. godine. Od njih šest tri su bile udate za kolege umetnike, sa kojima su i ponekad sarađivale. Ključne godine u njihovim karijerama bile su one tokom kojih su trajale revolucije, 1905. i 1917. godina. Kada se 1917. god ine aristokratija urušila pod pritiskom rata i društvenih nemira one su već imale uspešne karijere. 1  Sudbina grupe jasno je ilustrovana posledicama  pobede Boljševika. Ekster i Gončarova su emigrirale, Rozanova i Popova su ostale, ali ubrzo  podlegle bolesti , dok su Stepanova i Udaltsova vodile povučen život sve do Hruščovog vremena.   Ženama nije bilo uskraćeno obrazovanja u lepim umetnostima, ali mogućnosti za njihovim priznanjem su proširene tek nakon što su novije generacije slikara osporile autoritet kralj evskih akademija i privatnih patrona, umesto toga nudeći alternativu zvaničnim izvorima  podrške. Neko od umetnica, poput ovih šest uspele su da razviju svoje samostalne karijere. Druge, za razliku od njih svoje prve korake u umetnosti nisu činile kao samostalni umetnici, već kao uobličitelji društveno orijentisane proizvodnje, odnosno radeći u raznim radionicama za  proizvodnju rukotvorina. Na taj način one su koristile prihvatljive oblike ženskih aktivnosti da bi se priključile javnoj i kreativnoj sferi društva.    Ne postoje jasni dokazi da su ovih šest ume tnica sebe smatrale izdvojenom kategorijom,  poput “ženski  umetnici ”, one bi   to čak videle kao besmisle n čin ili oblik marginalizacije. One su sebe prvenstveno videla kao umetnike. Njihova pisma, dnevnici i memoari nam otkrivaju da su one imale malu svest o rodnom identitetu, bar u okvirima njihove umetnosti. 2  Njihovo grupisanje  potrebno nam je radi boljeg razumevanja njihovog uspeha, značaja i pozicije koju je njihov rad 1   Charlotte Douglas Six (and a few more) russian women of the avant-garde together u:  Amazons of the avant- garde: Alexandra Exter, Natalia Goncharova, Liubov Popova, Olga Rozanova, Varvara Stepanova, and Nadezda Udaltsova, ed. by John E. Bowlt and Matthew Drutt., New York, 2000; 48 2  I  bid, 39.    4 zauzimao u istoriji umetnosti. One su kao i mnoge njihove avangardne kolege odgovarale zahtevima i interesima vremena i društva kroz različite umetničke forme. U tom smislu, da  bismo shvatili njihovu umetničku vrednost mi moramo posm atrati prvenstveno njihova dela. Pošto su pripadale istom umetničkom pokretu trebamo se pitati kako su i da li su one uzajamno delovale. Da li su se poznavale? Da li su sarađivale jedna sa drugom? Da li su delile umetničke i druge interese? Da li su imale ista iskustva? 3    Natalija Gončarov bila je najstarija ; godinu dana starija od Ekster, pet godina od Rozanove i Udaltsove, osam od Popove a trinaest od Stepanove. Gončarova je bila strastveno iskrena žena, koja je otvoreno govorila o svojim viđenjima umetnosti. Živela je u vanbračnoj vezi sa slikarom Mihail Larinovim, a n  jena neposrednost je često šokirala javnost.  Njena  povezanost sa pripadnicima avangardnog pokreta datira još iz 1906. godine kada je bila  povezana sa simbolističkim časopisom ,, Zlatno runo ”,  i kada se sledeće godine pridružila grupi , Venok  –   Stefanos, ruskih slikara simbolista i zajedno sa njima izlagala u galeriji Stroganov Instituta za umetnost u Moskvi . Tada je izlagala impresionističke pejzaže i mrtvu prirodu.    Novembra 1908. godine, ona i još nekoliko članova grupe Venok –   Stefanos, kojima se  pridružila i Aleksandra Ekster, koja je diplomirala na Institutu za umetnost u Kijevu, organizovali su izložbu po nazivom ,,Veza”. Ova izložba ujedinila je pripadnike buduće avangarde i na njoj su se dela Gončarove i Ekster po prvi put našla zajedno.  Za hvaljujući ovoj izložbi u narednih nekoliko godina došlo je do udruživanja primenjene i avangardne umetnosti. Broj umetnica na izložbi bio je zapanjujući: od ukupno dvadeset šest umetnika koji su izlagali,  jedanaest njih bile su žene. 4  Ekster je na izložbi izlagala mrtvu prirodu, pejaže rađene tehnikom  poentilizma, i vez  –    umetnička forma prema kojoj je takođe gajila veliko intersovanje. Od tada  pored svojih slika, Ekster je redovna izlagala i vez, kao i predloške za vez. Na početku svoje karijere Ekster je bila posebno zainteresovana za razoj avangarde. Nakon diplomiranja i udeje za istaknutog kijevskog advokata , posvetila se umetničkom radu i u zemlji i u inostranstvu.  Ekster  je bila deo izložbe ,,Salon” održane  u Odesi 1909. godine, na kojoj su izlagali i ruski i umetnici sa zapada. Kada se izložba preselila u Sankt Peterburg, tada su pridodata i dela Gončarove. Sve do 1914. godine Gončarova nije napuštala Rusiju, dok je Ekster bila strastveni putnik.  Njena česta putovanja po Švajcarskoj, Francuskoj i Italiji bila su joj izvor inspiracija za 3   Charlotte Douglas, ibid, 40;   4   Ibid , 41.
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks
SAVE OUR EARTH

We need your sign to support Project to invent "SMART AND CONTROLLABLE REFLECTIVE BALLOONS" to cover the Sun and Save Our Earth.

More details...

Sign Now!

We are very appreciated for your Prompt Action!

x